خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بعد از هزار وعده نیایی خوشا دلتیک وعده هم ننمایی خوشا دلت
۲
بر آشنایی تو چو عمر اعتبار نیستبیگانهٔ رسوم وفایی خوشا دلت
۳
خلقی در آرزوی تو جان می‌دهند و توفارغ ز بنده‌های خدایی خوشا دلت
۴
با اینکه عمر در سر کوی تا باختیمگویی تو کیستی ز کجایی خوشا دلت
صفحهٔ ۱ از ۳