خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل با جفای غمزهٔ خوبان نزیست استآن‌کس که خورده خنجر مژگان نزیست است
۲
یعقوب از جدایی یوسف چه‌ها کشیدخوش آنکه در فراق عزیزان نزیست است
۳
آن‌کس که سینه‌چاک به مهر تو زاده استمانند صبح بی‌لب خندان نزیست است
۴
برخیز ای طبیب مده دردسر مرادل خستهٔ فراق به درمان نزیست است
صفحهٔ ۱ از ۲