خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار احوال دل خسته کماهی دانستما نگفتیم به تعلیم الهی دانست
۲
زلف یار ای دل سودازده از دست مدهقدر این عمر نمی‌دانی و خواهی دانست
۳
دل ما گشت گرفتار به آن عارض و زلفدیده روزی که سفیدی ز سیاهی دانست
۴
با کس از کاهش دل حرف نگفتم لیکندید هرکس که مرا با رخ کاهی دانست
صفحهٔ ۱ از ۳