خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با یار که آرمیده باشدآنکس که ز خود رمیده باشد
۲
دل گشت کباب ز آتش هجربوی به تو هم رسیده باشد
۳
معشوق نمیشود بهف رمانگر بندهٔ زرخریده باشد
۴
دستم بر دل چه میگذاریبگذار به خون طپیده باشد
صفحهٔ ۱ از ۳