خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به من تاب و توان این دیدهٔ خونبار نگذاردکه طاقت در بدن چون رفتن بسیار نگذارد
۲
اگر از گریه فارغ می‌شوم در ناله می‌آیمدلی دارم که یک ساعت مرا بیکار نگذارد
۳
به این طالع اگر خود را به کویش افکنم روزیمرا مهر از حسد در سایهٔ دیوار نگذارد
۴
مکن ای باغبان بیرون ز گلزام که از حسرتکشم آهی که گل را رنگ بر رخسار نگذارد
صفحهٔ ۱ از ۲