خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر زاریم می‌شنیدی چه می‌شدبه درد دلم می‌رسیدی چه می‌شد
۲
من از هستی خود به تنگم الهیمرا گر نمی‌آفریدی چه می‌شد
۳
تو آهوی من با رقیب آرمیدیازان سگ اگر می‌رمیدی چه می‌شد
۴
دمی بیش ننشست یارم به پهلودلا گر تو کم می‌طپیدی چه می‌شد
صفحهٔ ۱ از ۳