خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌نهم بر پای دل از زلف او بندی دگرمی‌کنم تدبیر این دیوانه یک‌چندی دگر
۲
هست در هر حلقهٔ زلفت گرفتار نویهست در هر گوشهٔ چشمت نظربندی دگر
۳
خاطر ما گر شکستی هست عهد ما درستبا تو ای پیمان‌گسل داریم پیوند دگر
۴
یک شکرخندی که گردد کام جان شیرین هنوزتا برد شوری ز بخت من شکرخندی دگر
صفحهٔ ۱ از ۲