خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دور از تو آنچه خواست به ما کرد روزگارحق جفا و جور ادا کرد روزگار
۲
او را به ما نداد ستم کرد روزگارما را به او سپر جفا کرد روزگار
۳
هر ناوک ستم که خطا شد ز دیگرانبر جان این ضعیف قضا کرد روزگار
۴
بر تیغ غمزهٔ تو امید تمام هستما را که نیم کشتعه رها کرد روزگار
صفحهٔ ۱ از ۳