خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۵۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشته گشتم ز طبع روشن خویششمع‌سان خون من به گردن خویش
۲
نسبتم شد به زلف یار درستبس که کردم شکستگی فن خویش
۳
سر نکردم فدای تیغ کسیمی‌برم این گنه به گردن خویش
۴
خار در چشم باد اگر جز رشکدیده باشم گلی به دامن خویش
صفحهٔ ۱ از ۲