خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز شیون دل غنچه آزرد بلبلمگر بوی از درد من برد بلبل
۲
به یادت سحر در چمن ناله کردمبه دردی که افسرد گل مرد بلبل
۳
به گلشن گلی زیب دستار کردمقیامت مرا بر سر آورد بلبل
۴
فکندم ز سر زود گل را وگرنهز شیون مرا مغز می‌خورد بلبل
صفحهٔ ۱ از ۲