خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که نگذاشته شرم رخ او رنگ به گلنکند مرغ گلستان نظر از ننگ به گل
۲
غنچه خواهد شدن از تنگدلی آخرکارگر چنین کار بگیرد رخ او تنگ به گل
۳
در حضور تو کند فاخته تشنیع به سروبلبل از بال زند پیش تو سر چنگ به گل
۴
سر کند چون تو به گلزار درآیی ای سروبر سر گوشهٔ دستار تو گل جنگ به گل
صفحهٔ ۱ از ۲