خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۶۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دم از درد دگر می‌گریمگه دل و گاه جگر می‌گریم
۲
یک دم از گریه نکردم خاموشروز و شب شام و سحر می‌گریم
۳
خبرت هست که من از دستتمی‌زنم دست به سر می‌گریم
۴
آن کمر از کمر افکند مرااکثر از درد کمر می‌گریم
صفحهٔ ۱ از ۴