خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دست عزیزان وطن می‌گذارموطن گر بهشت است من می‌گذارم
۲
هوای قفس ریخت آتش به بالمچمن را به مرغ چمن می‌گذارم
۳
گرفتم که دامن ز دستم کشیدیتو را ای ستمکار من می‌گذارم
۴
مرا خانه‌ای بود دل نام لیکنز دست تو بنیادکن می‌گذارم
صفحهٔ ۱ از ۳