خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دوری تو گشته سیه روزگار چشمیعنی فتاد از نظر اعتبار چشم
۲
بلبل ز حرص دیدن گل موسم بهارفریاد می‌کند که ندارد هزار چشم
۳
رفتی و شب نمونهٔ روز حساب شدمی‌کرد بی تو تا سحر اختر شمار چشم
۴
مانند خال چشم سیاه کن به روی یاریک لحظه هم ز عارض او بر مدار چشم
صفحهٔ ۱ از ۳