خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۷۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به گلشن پیش آن نازآفرین چشمز خجلت دوخت نرگس بر زمین چشم
۲
بتان چون غنچهٔ نرگس نهفتندز شرم چشم او در آستین چشم
۳
ز اشک ابر باغ و راغ شد سبزخدا گر چشم بخشد این چنین چشم
۴
نمی‌رفتیم نزدیک محبتاگر می‌بود ما را دوربین چشم
صفحهٔ ۱ از ۲