خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۸۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سحرسازی نگه نازنینی منآخر غزاله شد دل وحشت قرین من
۲
آن دم که همچو لاله بر آرم سر از کفنداغ محبت تو بود بر جبین من
۳
جز ناوکی کزان بت موزون او رسدبرجسته مصرعی نشود دلنشین من
۴
گر داشتی محیط محبت کنارهایپنهان نماند از نظر دوربین من
صفحهٔ ۱ از ۳