خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۸۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل رفت ز من پی نکویانجان نیز پی سراغ‌جویان
۲
در دیده سیاهم نماند استاز حسرت این سپیدرویان
۳
ای کاش دو گوش من شود کریا گنگ شوند پندگویان
۴
فریاد که روز ما سیه شداز دولت این سیاه مویان
صفحهٔ ۱ از ۲