خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۹۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فتادم بر درت برخیز گفتیدگر ناگفتنی‌ها نیز گفتی
۲
حدیث تلخ کز وی زهر می‌ریختازان لب‌های شکرریز گفتی
۳
کشیدی تیغ از شوخی و آن‌گاهبه این بی‌دست و پا بگریز گفتی
۴
مرا گفتی ز من چیزی طلب کنعجب چیزی بدین ناچیز گفتی
صفحهٔ ۱ از ۲