خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۹۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کنم صاحب من در تو نگاهی گاهیعفو کن می‌شود از بنده گناهی گاهی
۲
زان کشم از دل حرمان‌زده آهی گاهیکه مرا شاد نکردی به نگاهی گاهی
۳
گر وصال تو مرا دست دهد نیست عجبمی‌نشیند به گل و لاله گیاهی گاهی
۴
چشم‌ها دیده‌ای ای سرمه خبر ده باریدیده‌ای چون تب من چشم سیاهی گاهی
صفحهٔ ۱ از ۴