خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۶
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ضرور بر زر رخسار شد سپاس مراکه پیش سیم‌بران کرده روشناس مرا
۲
بگو چگونه شود صحبتم بر آر به عقلکه ساخت ده دلا جمعیت حواس مرا
۳
چنان ز پیرهن رنگ آمدم بیرونکه می‌کنند به بوی گل التماس مرا
۴
دلم ز صحبت مردم کناره می‌خواهدز یار گوشهٔ چشمی است التماس مرا
صفحهٔ ۱ از ۲