خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۴۷
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دام می‌بافند صیادان برای عندلیببیم دست‌انداز گل‌چین بس برای عندلیب
۲
دل به یاد نوگلی شد همنوای عندلیبخوش رقیبی گشت پیدا از برای عندلیب
۳
بس که قدر عشق پیش من ز حسن افزون‌تر استخردهٔ گل صرف سازم در بهای عندلیب
۴
با وفابیگانه‌ای گشتم رفیق سیر باغاو به گل شد همنفس، من آشنای عندلیب
صفحهٔ ۱ از ۲