خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صفحهٔ رخ او نقش خط نوشته درستکجا نوشته کسی این‌چنین شکسته درست
۲
به حیرتم که ز زلف شکسته‌بند بتاندل شکستهٔ ما را چرا نبسته درست
۳
چنین که از تو فراهم شود جراحت‌هاز جلوه‌ات شود آیینهٔ شکست درست
صفحهٔ ۱ از ۱