خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دانی محیط فتنه چرا موج می‌زندبهر شکست کشتی ما موج می‌زند
۲
بر زلف یار باد وزیدن گرفت بازای دل کناره‌گیر بلا موج می‌زند
۳
در هر زمین که نقش قدم ماند زان نگاراز خاک خون رنگ حنا موج می‌زند
۴
نتوان طپید تشنه به خاک فنا دگراز تیغ یار آب بقا موج می‌زند
صفحهٔ ۱ از ۳