خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنمای رو که صورت عالم نکو شودبگشای مو که خاک جهان مشکبو شود
۲
عشقم چه عقده‌ها که نیاورده است پیشترسم که گریه نیز گره در گلو شود
۳
پیمانه گر کنی ز تو ای چرخ دور نیستاز مشت خاک ما که نه خم نی سبو شود
صفحهٔ ۱ از ۱