خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط از اطراف روی یار شد سبزعجب سنبل درین گلزار شد سبز
۲
چنان در پای دیوارش گریستمکزان خار سر دیوار شد سبز
۳
ز زهر چشم او حرفی نوشتمقلم در دست نرگس‌وار شد سبز
۴
چه پرسی حاصل کشت امیدمکه بعد از گریهٔ بسیار شد سبز
صفحهٔ ۱ از ۲