خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بگردد روزگار از وضع خویشبرنگردد آن نگار از وضع خویش
۲
غم شکستم می ز مستی ریختممیکشم اکنون خمار از وضع خویش
۳
پیش او کردم عبث خالی دلیگشتهام پرشرمسار از وضع خویش
صفحهٔ ۱ از ۱