خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرم در قفس ریخت از بس طپیدندریغا سری زیر پر میکشیدم
۲
نکردم کمی هیچ در جستوجویتگر از پای افتادم از سر دویدم
۳
هوای شکفتن مرا بود در سرشکفتم چو گل تا گریبان دریدم
صفحهٔ ۱ از ۱