خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
واه چه خوش چشمی بت من واه واهگوشهٔ چشمی به ما هم گاه گاه
۲
کرد کلفت کی برد از خاطرماو که روی خود نشوید ماه ماه
۳
در زنخدانش دلم کورانه رفتمن به او هرچند گفتم چاه چاه
۴
از تف دل آب در چشمم نماندکار با آه است اکنوان آه آه
صفحهٔ ۱ از ۱