خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشای از دل من گر چو کوکنار گرهبرآید از اثر بخت بد هزار گره
۲
حساب عقده کار مرا چه می‌پرسیفتاده است بدین رشته بی‌شمار گره
۳
ز آتش غم او بی‌قراری دارمکه می‌جهد ز دل من سپندوار گره
۴
نکرد گرچه اثر در تو سوز من چو سپندهمین بس است که وا شد مرا ز کار گره
صفحهٔ ۱ از ۲