خلوتی با واقف لاهوری
شمارهٔ ۳۰۹
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشته تا پیدا ازن رخسار گلگون آبلهدانه یاقوت را کرداست دل خون آبله
۲
هیچ‌کس را آبله مانند من در دل نبودکوهکن در دست و در پا داشت مجنون آبله
۳
راز ما خونین‌دلان در پرده رسوا می‌شوداز برون حال درون ما ببین چون آبله
صفحهٔ ۱ از ۱