خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا تاثیر عشقت بر دل آمدهمه دعوی عقلم باطل آمد
۲
دلم بردی به جانم قصد کردیمرا این واقعه بس مشکل آمد
۳
ز دل نالم ز روی تو چه نالمبرویم هرچه آید زین دل آمد
۴
حساب وصل با عشقت بکردممرا صد ساله محنت فاضل آمد
صفحهٔ ۱ از ۲