خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچ از وفا به جای من آن بی‌وفا کندآنرا وفا شمارم اگرچه جفا کند
۲
با آنکه جز جفا نکند کار کار اوستیارب چه کارها کند او گر وفا کند
۳
آزادگان روی زمینش رهی شوندگر راه سرکشی و تکبر رها کند
۴
از کام دل رها کندش دست روزگارآنرا که دست عشق وی از دل جدا کند
صفحهٔ ۱ از ۲