خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر وفا با جمال یار کندحلقه در گوش روزگار کند
۲
ماه دست از جمال بفشاندگر بر این پای استوار کند
۳
نازها می‌کند جفا آمیزور بنالم یکی هزار کند
۴
با چنین اعتماد بر خوبینکند ناز پس چه کار کند
صفحهٔ ۱ از ۲