خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوستی یک دلم همی بایدوگرم خون دل خورد شاید
۲
خود نگه می‌کنم به مادر دهرتا به عمری از این یکی زاید
۳
هیچ‌کس نیست زیر دور فلککه نه زان بهترک همی باید
۴
دست گرد جهان برآوردمپای اهلی به دست می‌ناید
صفحهٔ ۱ از ۲