خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل رفت و این بتر بر دلبر نمی‌رسمکان می‌کنم ولیک به گوهر نمی‌رسم
۲
درویش حال کرد غم عشق او مرازان در وصال یار توانگر نمی‌رسم
۳
باغ وصال را به همه حال‌ها درستگمره شدم ز هجر بدان در نمی‌رسم
۴
دارد وصال یار یکی پایهٔ بلندآری مرا چه جرم بود بر نمی‌رسم
صفحهٔ ۱ از ۲