خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پای بر جای نیست همنفسمچه کنم اوست دستگیر و کسم
۲
در پی گرد کاروان غمشاز رسیلان نالهٔ جرسم
۳
بر سر کوی او شبی گذرمکه حمایت کند سگ و عسسم
۴
محرم پستهٔ لبت نشدمتا نگفتم طفیلی و مگسم
صفحهٔ ۱ از ۳