خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار جهان نگر که جفای که می‌کشمدل را به پیش عهد وفای که می‌کشم
۲
این نعره‌های گرم ز عشق که می‌زنماین آه‌های سرد برای که می‌کشم
۳
بهر رضای دوست ز دشمن جفا کشندچون دوست نیست بهر رضای که می‌کشم
۴
دل در هوای او ز جهانی کرانه کردآخر نگویدم که هوای که می‌کشم
صفحهٔ ۱ از ۲