خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را به غمت نیاز می‌بینمکارت همه کبر و ناز می‌بینم
۲
وان جامه که دی وصل ما بودیاکنون نه بر آن طراز می‌بینم
۳
صد گونه زیان همی پدید آیدسرمایهٔ دل چو باز می‌بینم
۴
آنرا که فلک همی کند نازشاو را به تو هم نیاز می‌بینم
صفحهٔ ۱ از ۲