خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر آن دارم کامروز بر یار شومبر آن دلبر دردی‌کش عیار شوم
۲
به خرابات و می و مصطبه ایمان آرموز مناجات شب و صومعه بیزار شوم
۳
چون که شایسته سجاده و تسبیح نیمباشد ای دوست که شایستهٔ زنار شوم
۴
کار می‌دارد و معشوق و خرابات و قمارکی بود کی که دگر بر سر انکار شوم
صفحهٔ ۱ از ۲