خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باد صبحدم خبری ده ز یار منکز هجر او شدست پژولیده کار من
۲
او بود غمگسار من اندر همه جهاناو رفت و نیست جز غم او غمگسار من
۳
بی‌کار نیستم که مرا عشق اوست کاربی‌یار نیستم چو غمش هست یار من
۴
هرگونه‌ای شمار گرفتم ز روز وصلهرگز نبود فرقت او در شمار من
صفحهٔ ۱ از ۲