خلوتی با انوری
غزل شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دامن اندر پای صبر آورده‌ایپس به بیداد آستین برکرده‌ای
۲
هر زمان گویی چه خوردم زان توبیش از این چبود که خونم خورده‌ای
۳
یک به دستم کم کن از آهنگ جورگرنه با ایام در یک پرده‌ای
۴
خون همی ریزی و فارغ می‌رویبازیی نیکو به کو آورده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲