خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - در مدح ابوالمعالی مجدالدین بن احمد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از کمال حسن تو جزوی در آفتابخطت کشیده دائرهٔ شب بر آفتاب
۲
زلف چو مشک ناب ترا بنده مشک نابروی چو آفتاب ترا چاکر آفتاب
۳
آنجا که زلف تست همه یکسره شب استوانجا که روی تست همه یکسر آفتاب
۴
باغیست چهره تو که دارد ستاره‌بارسرویست قامت تو که دارد بر آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۱۰