خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در مدح خاقان اعظم کمال‌الدین
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از رخت فکنده سپر ماه و آفتابطعنه زده جمال تو بر ماه و آفتاب
۲
آنجا که راستیست ندارند در جمالپیش رخ تو هیچ خطر ماه و آفتاب
۳
بندند گر دهی تو اجازت چو بندگاندر خدمت رخ تو کمر ماه و آفتاب
۴
از موی تو ربوده نشان مشک و غالیهوز روی تو گرفته اثر ماه و آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۶