خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۰ - در مدح صاحب اوحدالدین اسحق
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش سرمست آمدم به وثاقبا حریفی همه وفا و وفاق
۲
دیدم از باقی پرندوشینشیشه‌ای نیمه بر کنارهٔ طاق
۳
می چون عهد دوستان به صفاتلخ چون عیش عاشقان به مذاق
۴
هر دو در تابخانه‌ای رفتیمکه نبد آشنا هوای رواق
صفحهٔ ۱ از ۱۱