خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۸ - در شکر مجلس صاحب ناصرالدین
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بارگاه صاحب عادل خود این منمکز قربت تو لاف زمین بوس می‌زنم
۲
تا دامن بساط ترا بوسه داده‌امبر جیب چرخ می‌سپرد پای دامنم
۳
تا پای بر مساکن صحنت نهاده‌امپیوسته با تجلی طورست مسکنم
۴
با برکهٔ تو رای نباشد به کوثرمبا روضهٔ تو یاد نیاید ز گلشنم
صفحهٔ ۱ از ۸