خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۳ - در مدح ملک‌العادل ابوالفتح ملکشاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد به سلامت بر من ترک من از راهپرداخته از جنگ و برآسوده ز بدخواه
۲
چون سرو سهی قامت و شایسته‌تر از سروچون ماه دو هفته رخ و بایسته‌تر از ماه
۳
سروست اگر گوی زند سرو به میدانماهست اگر چنگ زند ماه به خرگاه
۴
تا وقت سحرگه من و او در شب دوشینبی‌مشغله و بی‌غلبه یک دل و یکتاه
صفحهٔ ۱ از ۶