خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۴ - مدح سلطان سنجر انارالله برهانه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جهان را عدل تو آراستهباغ ملک از خنجرت پیراسته
۲
حلقهٔ شبرنگ زلف پرچمتروزها رخسار فتح آراسته
۳
در دو دم بنشانده از باران تیرهرکجا گرد خلافی خاسته
۴
خسروان نقش نگین خسروینام را جز نام تو ناخواسته
صفحهٔ ۱ از ۲