خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۴ - در صفت قصر و باغ منصوریه و مدح ناصرالدین طاهر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ویحک ای صورت منصوریه باغی و سراییا بهشتی که به دنیات فرستاد خدای
۲
گر به عینه نه بهشتی نه جهانی که جهانعمر کاهست و تو برعکس جهان عمرفزای
۳
نیلگون برکهٔ عنبر گل بسد عرقتآسمانیست که در جوف زمین دارد جای
۴
جویبار تو گهر سنگ شده دریاوارشاخسار تو صدف‌وار شده گوهر زای
صفحهٔ ۱ از ۸