خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح فخرالسادة مجدالدین ابوطالب نعمه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر ای قوم نه از بهر من از بهر خدایدست گیرید مرا زین فلک بی‌سروپای
۲
حال من بنده به وجهی که توان کشف کنیدبر خداوند من آن صورت تایید خدای
۳
عالم مجد که بر بار خدایان ملکستمجد دین آن به سزا بر ملکان بارخدای
۴
میر بوطالب بن نعمه که بی‌نعمت اوآسمان تنگ و زمین مفلس و خورشید گدای
صفحهٔ ۱ از ۱۱