خلوتی با انوری
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۱ - در صفت بزم و مدح ملک اعظم عماد الدین فیروزشاه و دستور بزرگ
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حبذا بزمی کزو هردم دگرگون زیوریآسمان بر عالمی بندد زمین بر کشوری
۲
کشوری و عالمی را هم زمین هم آسماناز چنین بزمی تواند داد هردم زیوری
۳
مجلس کو دعوی فردوس را باطل کندگر میان هر دو بنشانند عادل داوری
۴
با هوای سقف او رونق نبیند نافه‌ایبا زمین صحن او قیمت نیابد عنبری
صفحهٔ ۱ از ۱۴